* നിന്റെ ബുദ്ധി മറ്റൊരു വ്യക്തിയെ ഉപദ്ദേശിക്കുന്നത് നല്ലത്.
എന്നാല് നിന്റെ പ്രവര്ത്തിയും അവനു മാത്രക ആയിരിക്കണം.
* സൌമ്യത നിന്റെ ദേഷ്യത്തെ വാക്കുകളിലൊതുക്കുന്നു. അപ്പോള് നിന്റെ വാക്കുകള് മൂര്ച്ചയുള്ളതാക്കുന്നു.അമിത മൂര്ച്ച നിനക്കുതന്നെ ദോഷം ചെയ്യും അത് നീ തിരിച്ചറിയുക.
* നല്ലതിലേക്കുള്ള നിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയില് സാഹചര്യം തടമെങ്കില് വഴിമാറി മുന്നോട്ടു പോകുക.
* നിന്റെ പ്രവര്ത്തിയില് എന്തെങ്കിലും തെറ്റായി തോന്നിയാല് അത് ന്യായികരിക്കാന് ശ്രമിക്കരുത്. തെറ്റ് തെറ്റാണന്ന് തന്നെ മനസ്സിനെ ബോദ്ധ്യമാക്കുകയും,
അതിനുപരി വീണ്ടും ആവര്ത്തിക്കാതെയുമിരിക്കുക.
* ശാന്തമായ മനസ്സ് നിന്നെ കൂടുതല് ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു.
നിന്റെ ബുദ്ധിയെ ഉയര്ത്തുന്നു.
ശാന്തത നിന്റെ മനസ്സിനെ മാത്രമേ കീഴ് പെടുത്താവു.
ശരിരത്തെ ബാധിച്ചാല് നിന്റെ പ്രവര്ത്തിക്കു ദോഷം ചെയും . അത് നിന്നില് മടി വര്ദ്ധിപ്പിക്കും.
* നിനക്ക് ശരിയെന്നു തോന്നുന്നത് ചെയ്യുവാന് പാടുള്ളതല്ല.
നിന്റെ കാഴ്ച്ചപാടില് ശരിയെങ്കിലല് അത് മറ്റൊരു വ്യക്തിക്കോ സമൂഹത്തിനോ അത് തെറ്റായിരിക്കും. നല്ലത് കൂടുതല് കാണുക. പ്രവര്ത്തിക്കുക, അപ്പോള് തെറ്റും, ശരിയും തിരിച്ചറിയാന് കഴിയും. നിന്റെ ഉയര്ച്ച നിന്റെ പ്രവത്തിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.
* നിന്റെ മുന്നില് നില്ക്കുന്നവന് നിന്റെ അറിവിനേക്കാള് ഒരു പടി മുന്നിലുള്ളവനന് എന്നചിന്തയില് അവനോടു പെരുമാറുക.
* സ്വന്തം ഹൃദയത്തോടു സംസാരിക്കുന്നവന് അവന്റെ സ്വഭാവങ്ങളുടെ നല്ലതും ചീത്തയും തിരിച്ചറിയുന്നു. അത് അവന്റെ ജീവിതം ഉറപ്പുള്ളവഴിയിലൂടെ നയിക്കുന്നു.
* നിന്റെ സ്വന്തം പ്രവര്ത്തികളെ കൂടുതലല് നിരീക്ഷിക്കുക.
അതിനു ശേഷമേ മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രവര്ത്തിയിലെ കുറ്റങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യാവു.
* നീ മനസ്സുതുറന്നു ചിരിക്കുക.നിന്റെ മനസ്സിലെ നിഷ്കളങ്കതയും സ്നേഹവും നിന്റെ മുഖത്ത് കാണുവാന് കഴിയും.കപടത നിറഞ്ഞ മനസ്സുള്ളവനെ നിനക്ക് തിരിച്ചറിയുവാനും കഴിയും.
അവന്റെ ചിരിയും നിന്നില് നിന്നും വ്യത്യാസം തന്നെ.
* ബാല്യം ദൈവത്തെ അറിയുന്നില്ലയെങ്കില്, കൗമാരപ്രായത്തില് ബുദ്ധി ദൈവത്തെ പ്രതിക്കുട്ടിലല് നിര്ത്തുന്നു. യൗവനം അവനെ വിസ്തതരിക്കുന്നു എങ്കിലല് വര്ദ്ധക്യം ദൈവത്തെ തിരിച്ചറിയും.
* അരുകില് നില്ക്കുന്ന വൃക്ഷത്തിന്റെ ശിഖരങ്ങള് എത്ര കായ് ഫലമുള്ളതാണെങ്കിലും വഴി മദ്ധ്യേ വളര്ന്നല് മുറിക്കപ്പെടും.
*
